Program

„Sentirete una canzonetta“

Tarquinio Merula (1595–1665): Sentirete una Canzonetta
Giovanni Girolamo Kapsperger (1580–1651): Occhi soli d’Amore
Giovanni Girolamo Kapsperger: Toccata
Giovanni Girolamo Kapsperger: Ite sospiri miei
Giovanni Girolamo Kapsperger: Che faró, donna ingrata
Giovanni Girolamo Kapsperger: Rigida Eurilla
Giovanni Girolamo Kapsperger: Canzone prima
Giovanni Girolamo Kapsperger: Quando prendo
Barbara Strozzi (1619–1677): Amor dormiglione
Giovanni Girolamo Kapsperger: Toccata
Barbara Strozzi: L’Amante segreto
Barbara Strozzi: Moralità amorosa
Giovanni Girolamo Kapsperger: Toccata, Passacaglia, Toccata
Giovanni Girolamo Kapsperger: Tuche pallido essangue
Claudio Monteverdi (1567–1643): Signor qual infelice
Giovanni Girolamo Kapsperger:  Battaglia
Benedetto Ferrari (1603–1681): Lingua di Donna
Benedetto Ferrari: Occhi miei che vedeste
Giovanni Girolamo Kapsperger: Uscita, Ballo, Gagliarda, Corrente
Giovanni Girolamo Kapsperger: In te la vita
Giovanni Girolamo Kapsperger: Rugiadose

Program Sentirete una canzonetta otwiera przed słuchaczami intymny świat XVII-wiecznych Włoch – epoki, w której muzyka uwolniła się od surowej polifonii i zaczęła opowiadać ludzkie historie z niespotykaną dotąd emocjonalnością. Sopranistka Hana Blažíková oraz teorbista Jan Krejča sięgają do samych korzeni stylu barokowego, gdzie każde słowo ma swoją wagę, a każda ozdoba – znaczenie.

W pieśniach i utworach instrumentalnych Kapspergera, Monteverdiego, Strozzi, Ferrariego i Meruli przeplatają się pasja, melancholia, lekkość i duchowe skupienie – muzyka nie jest tu dekoracją, lecz mową serca. Przejrzysta linia wokalna Blažíkové pozwala uchwycić najsubtelniejsze odcienie tekstu, od cichej prośby po dramatyczny gest, podczas gdy teorba Krejčy tworzy przestrzeń, w której melodie mogą naturalnie się rozwijać i oddychać.

W przestrzeni zamku w Kunínie powstanie kameralne spotkanie z muzyką, która nie potrzebuje wielkich obsad ani efektów: wystarczy głos, struny i prawdziwa ekspresja. Koncert ten jest powrotem do muzyki jako osobistej wypowiedzi – do sztuki, która dotyka zarówno ludzkiej kruchości, jak i wewnętrznej siły.