„Sentirete una canzonetta“
Tarquinio Merula (1595–1665): Sentirete una canzonetta, Curtio precipitato e altri capricii (Venice 1638)
Giovanni Girolamo Kapsperger (1580–1651): Occhi soli d’amore, Libro primo di arie passeggiate a una voce con l’intavolatura del Chitarone (Roma 1612)
Giovanni Girolamo Kapsperger: Toccata 8va
Giovanni Girolamo Kapsperger: Ite sospiri miei, Libro secondo di Villanelle (Roma 1619)
Rigida Eurilla, Libro secondo di Villanelle (Roma 1619)
Giovanni Girolamo Kapsperger: Canzone prima
Benedetto Ferrari (1603–1681): Quando prendon riposti, Musiche Varie a Voce Sola (Venice 1637)
Barbara Strozzi (1619–1677): Amor dormiglione, Cantate, ariette e duetti, Op. 2 (Venice 1651)
Giovanni Girolamo Kapsperger: Toccata 9na, Passacaglia
Giovanni Girolamo Kapsperger: Tu che pallido essangue, Libro primo di arie passeggiate a una voce con l’intavolatura del Chitarone (Roma 1612)
Claudio Monteverdi (cca 1567–1643): Signor, quel infelice, from Orfeo (Venice 1609)
Alessandro Piccinini (1566–1638): Toccata XII, Chiaconna in partite variate, from Intavolatura di liuto et di chitarrone, libro primo (Bologna 1623)
Barbara Strozzi: L’amante segreto, Cantate, ariette e duetti, Op. 2 (Venice 1651)
Giovanni Girolamo Kapsperger: Toccata 5ta
Benedetto Ferrari: Occhi miei che vedeste, Musiche Varie a Voce Sola (Venice 1633)
Alessandro Piccinini: Partite variate sopra quest’Aria francese detta l’Alemana
Giovanni Girolamo Kapsperger: Rugiadose van l’aurette, (Roma 1623)
Program Sentirete una canzonetta otwiera przed słuchaczami intymny świat XVII-wiecznych Włoch – epoki, w której muzyka uwolniła się od surowej polifonii i zaczęła opowiadać ludzkie historie z niespotykaną dotąd emocjonalnością. Sopranistka Hana Blažíková oraz teorbista Jan Krejča sięgają do samych korzeni stylu barokowego, gdzie każde słowo ma swoją wagę, a każda ozdoba – znaczenie.
W pieśniach i utworach instrumentalnych Kapspergera, Monteverdiego, Strozzi, Ferrariego i Meruli przeplatają się pasja, melancholia, lekkość i duchowe skupienie – muzyka nie jest tu dekoracją, lecz mową serca. Przejrzysta linia wokalna Blažíkové pozwala uchwycić najsubtelniejsze odcienie tekstu, od cichej prośby po dramatyczny gest, podczas gdy teorba Krejčy tworzy przestrzeń, w której melodie mogą naturalnie się rozwijać i oddychać.
W przestrzeni zamku w Kunínie powstanie kameralne spotkanie z muzyką, która nie potrzebuje wielkich obsad ani efektów: wystarczy głos, struny i prawdziwa ekspresja. Koncert ten jest powrotem do muzyki jako osobistej wypowiedzi – do sztuki, która dotyka zarówno ludzkiej kruchości, jak i wewnętrznej siły.